Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2020/24472 · K. 2022/1131
2. Ceza Dairesi 2020/24472 E. , 2022/1131 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Katılanların beyanları, olay yeri tespit tutanağı, olay yeri krokisi ve özellikle dosya içerisindeki CD’de bulunan olay yeri fotoğraflarından evin giriş kısmını gösteren fotoğrafa göre, katılanların ikamet ettiği tek katlı müstakil evlerine 3-4 basamaklı merdiven ile çıkıldıktan sonra merdivenlerin bitiminde açık balkon şeklindeki kısımdan geçilerek giriş kapısına ulaşıldığının anlaşılması karşısında, sanıkların suç tarihinde katılanların ikametine merdivenlerden çıkıp eklenti niteliğindeki bölümde durup kapıyı iterek açmaya çalışmaları şeklinde gerçekleşen olayda, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlandığı gözetilmeden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezalar tayini, 2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanıkların adli sicil kayıtlarına göre suç tarihi itibariyle kasıtlı suçtan mahkumiyetlerinin bulunmadığı da gözetilerek, sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.