Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2020/259 · K. 2020/1041

1. Ceza Dairesi         2020/259 E.  ,  2020/1041 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Gaziantep 11.Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2019 gün, 2018/432 Esas ve 2019/131 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin, 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezasına yönelik istinaf isteminin kabulüyle buna ilişkin hükmün kaldırılarak; TCK'nin 81, 29, 62 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA Sanık ...’ın maktul ... ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii ve katılanlarlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 14.06.2019 tarih ve 2019/894 E. 2019/1354 K. sayılı kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, öldürme kastının bulunmadığına, yasal savunma hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine, katılanlar vekillerinin, suç vasfına, ceza miktarına, takdiri indirim nedenlerine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Oluşa ve dosya kapsamına göre; Suç tarihinde maktulün aralarında alacak meselesi nedeniyle önceye dayalı husumet bulunan sanık ...’ın babası ...’ın işyerine gittiği, ... ile aralarındaki tartışma esnasında yanında bulunan bıçak ile ...'ya saldırarak sol el ve burun kökünden basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, aralarındaki arbede devam ederken aynı işyerine komşu markette çalışmakta olan sanık ...’in babasının bağırma seslerini duyması üzerine işyerinde mevcut kasatura niteliğindeki bıçağı da alarak işyerine geldiği ve maktulü sırt bölgesi koltuk altından yaralayarak iç organ delinmesinden kaynaklı iç kanama neticesinde hayatını kaybetmesine sebep olduğu olayda, Sanığın eylemini babası olan ...’a yönelik bıçakla saldırı sebebiyle gerçekleştirmiş olması, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut da dikkate alındığında, TCK.nin 29. maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul oranda indirim yapılması yerine asgari hadden indirim yapılarak fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sanık hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı şekilde BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, hükmolunan ceza miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 11/03/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.