Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/2605 · K. 2020/5064

12. Ceza Dairesi         2020/2605 E.  ,  2020/5064 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 01/07/2014 Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Temyiz Edenler : Katılan vekili - sanık 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bodrum Sulh Ceza Mahkemesine hitaben düzenlenen... Cumhuriyet Başsavcılığının 27/12/2012 tarih, 2012/3887 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında,... Devlet Ormanı içindeki alanda diri örtü (pamuklu) bitkisini temizleyerek 17,28 metrekarelik alan açtığı şeklindeki eyleme ilişkin olarak Orman Kanununun 93/1. maddesi gereğince sanığın cezalandırılmasının talep edildiği,... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/06/2014 tarih, 2012/871 Esas, 2013/470 Karar sayılı ilamı ile iddianame konusu eylemin 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, anılan suça ilişkin delilleri değerlendirme ve yargılama görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği,... Sulh Ceza Mahkemesinin 11/06/2013 tarihli görevsizlik kararı içeriğinde 2863 sayılı Kanunun 65. maddesine yer verilmiş ve sanığa ek savunma hakkı tanınmış olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamede, dava açılmayan bir konuda hüküm tesis edildiği yönündeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir. 1- Katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında; katılan ...’nin, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 2- Sanık ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Arkeolog ve orman yüksek mühendisi bilirkişiler tarafından dosyaya sunulan raporlarda, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 05/01/2000 tarih ve 9065 sayılı kararı ile tescilli antik yapı kalıntısının koruma alanı içerisinde, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 15/08/2001 tarih ve 561 sayılı kararı ile tescilli 2. derece doğal sit alanında kalan 17,28 metrekarelik alanda, sanık tarafından diri örtü bitkisi temizlenerek açma yapılan yerin zamana bağlı olarak tekrar yeşerdiğinin, müdahalenin ortadan kalktığının, doğada geri dönüşümü mümkün olmayan tahribat oluşmadığının, doğal onarımın gerçekleştiğinin tespit edilmesi karşısında, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, mahkumiyetine dair hüküm tesisi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 13/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.