Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/2650 · K. 2023/1455

12. Ceza Dairesi         2020/2650 E.  ,  2023/1455 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2015 tarihli ve 2015/358 Esas, 2015/822 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.09.2020 tarihli, 2016/50584 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Mahkemenin Kabulü; "Her ne kadar sanık ... hakkında Uçhisar Beldesi 493 ve 495 nolu parsellerde temizlik iznini aşan fiil ve tasarruflarda bulunduğundan bahisle cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de mahallinde yapılan keşifte yapılan gözlem ve bu hususun tutanağa geçilmesi düzenlenen arkeolog ve mimar bilirkişi raporları, röleve planının uygun bulunması, müphem ve mütenakız ifadelerin huzurda bilirkişiye tafsilatlı bir şekilde izah ettirilmesi karşısında sanığın üzerine atılı bulunan suçun yasal unsur ve şartlarının oluşmadığı kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." 2. ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12.11.1999 tarih ve 1123 sayılı kararı ile tescilli kentsel sit alanında kalıp, ... Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 25.10.2013 tarih ve 946 sayılı kararı ile rölövesi uygun bulunan, İndigo Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne ait olan 493 ve 495 sayılı parsellerde adı geçen Kurul görevlileri tarafından yapılan rutin kontroller sırasında ... makineleriyle kazı yapıldığının görülmesi üzerine arşiv kayıtlarında yapılan incelemelerde Kurul'un 01.10.2010 gün ve 1712 sayılı kararı ile rölöve öncesi temizlik izni verildiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır. 3. ... Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 30.12.2014 tarih ve 1413 sayılı kararı ile 01.10.2010 gün ve 1712 sayılı yazısı ile uygun görülen fakat herhangi bir çalışma yapılmayan, akabinde Kurul'un 25.10.2013 tarih ve 946 sayılı kararıyla uygun bulunan rölöve ile geçerliliğini yitiren temizlik iznine dayalı olarak Aralık 2014'te ... makineleriyle geleneksel dokuyu tahrip edici nitelikte uygulamalar yapılması nedeniyle ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir. 4. İndigo Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin inşaat işlerinden sorumlu olan sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında, adı geçen şirkette mimar olarak çalıştığını, Kurul'un 25.10.2013 tarih ve 946 sayılı kararıyla uygun bulunan rölöve ile temizlik izninin geçerliliğini yitirdiğine dair hususun akla, mantığa ve kanunlara aykırı olduğunu, hangi kanun ya da yönetmeliğe dayanılarak bu şekilde uygulama yapıldığının bilinemediğini, kendilerine temizlik izninin geçerliliğini yitirdiğine dair bir bilgilendirme yapılmadığını, dava konusu temizlik işinin tecrübeli personel vasıtasıyla kayalara zarar vermemek için itina ile yapıldığını, sadece toplanan hafriyatın kepçe ile alındığını, doğal dokuya kesinlikle zarar verilmediğini beyan etmiştir. 5. Dosya kapsamında mevcut 13.10.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda, keşif günü yapılan incelemede 493 no'lu parselin içerisinde bulunan doğal kaya oyma mekânlarda herhangi bir fiziki ve inşai müdahale yapılmadığının gözlemlendiği, 495 no'lu parselin güneybatısında çöp, moloz ve dolgu toprağı kazısı yapılarak çıkan malzemenin inşaattan uzaklaştırıldığı, bu alanda yapılan kazıda doğal dokuyu tahrip edici herhangi bir uygulamanın yapılmadığı belirtilmiş, mimar bilirkişi Tahsin Yıldoğan 26.10.2015 tarihli duruşmada, 495 no'lu parselde yapılan işlerin temizlik izni kapsamında kaldığını, doğal dokuya zarar verecek bir müdahalede bulunulmadığını, bu hali ile raporu tekrar ettiğini beyan etmiştir. IV. GEREKÇE 1. Dosya kapsamında mevcut tüm bilgi ve belgeler, sanık savunması, bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat hükümü tesis edilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2015 tarihli ve 2015/358 Esas, 2015/822 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.