Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2020/27681 · K. 2020/13460

2. Ceza Dairesi         2020/27681 E.  ,  2020/13460 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, önce TCK’nın 116/1. maddesi gereğince 9 ay hapis cezasına ve devamında TCK’nın 116/4. maddesi gereğince 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi sonuca etkili görülmediğinden, hırsızlık suçu nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı TCK'nun etkin pişmanlığa ilişkin 168/2. maddesinin anılan Yasanın 61. maddesindeki sıralama dikkate alındığında aynı Kanunun 31/3. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, II- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde, Her ne kadar 22/11/2012 tarihli celsede suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan sehven hüküm kurulmamış ve bu eksiklik 01/07/2013 tarihli ek karar ile mala zarar verme suçundan hüküm kurmak suretiyle giderilmişse de mahkemenin 22/11/2012 tarihli hükümle dosyadan el çektiği, bu itibarla 01/07/2013 tarihinde dosyayı yeniden ele alarak vermiş olduğu ek kararın hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan eylemine uyan TCK’nın 151/1 ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2.maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, suça sürüklenen çocukların savunmasının alındığı 08/05/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. Yz. İşlr. Md. Y. M.H./ D.