Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2020/27820 · K. 2023/258

4. Ceza Dairesi         2020/27820 E.  ,  2023/258 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda Tarih ve Sayısı Belirtilen İncelemeye Konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin Kararı ile Sanık Hakkında A. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, B. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 7.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, Kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, hastanede bir bayana hak etmediği şekilde davranıldığı için itirazda bulunduğu, hakaret edenin karşı taraf olduğu, ceza verilmemesi, en azından indirim sebebi olarak kabul edilmesi gerektiği, kararın yasaya aykırı olduğu, belirttiği nedenler ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Katılanın ... Devlet Hastanesi acil kısmında sağlık görevlisi olarak görev yaptığı, katılanın yanına bir bayanın geldiği ve çocuğunun iğnesini yapmasını kendisinden istediği, kendisinin de Aile Hekimliğinde iğnenin yapılması hususunda bayanı yönlendirdiği, ancak bu sırada sanığın katılana "Yapmak zorundasın pez...k." diyerek hakarette bulunduğu, daha sonra katılana "Dışarıda senle görüşürüz, senin ağzını burnunu kıracağım." şeklinde tehditte bulunduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Katılanın aşamalardaki uyumlu beyanları ve onu doğrulayan tanık ...'in beyanı karşısında, sanığın tehdit ve hakaret suçlarını işlediğine dair, katılandan kaynaklanan haksız bir fiil bulunmadığından cezadan indirim yapılmaması hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Mükerrir olan sanık hakkında hakaret suçundan verilen seçenek hapis cezası, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 50 inci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak adli para cezasına çevrilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2023 tarihinde karar verildi.