Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2020/27844 · K. 2023/731

4. Ceza Dairesi         2020/27844 E.  ,  2023/731 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, tehdit Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii süre tutum dilekçesiyle temyiz etmiştir. Temyizinde gerekçe bildirmemiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın ... adresinden posta yoluyla göndermiş olduğu ''...'in ya ölüsü ya dirisi teslim olacak. '' şeklinde başlayan bir dilekçe gönderdiği ve su tarihi itibariyle ... Genel Başkanı Başbakan ... ve bakanlar ile üst düzey bürokratlarından şikayetçi olduğu, dilekçe içeriği incelendiğinde ilgili kişilere hakaret ve tehdit içeren ifadelerin bulunması nedeniyle açılan davada Yerel Mahkemece sanığın atılı suçu işlediği kabul edilmiş ancak ... ili ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 25.06.2015 tarihli raporda sanığın şizofreni hastalığı nedeniyle TCK 32/1 maddesi uyarınca " İşlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili davranışlarının yönlendirme yeteneğinin tamamen ortadan kaldıracak nitelikte hasta olduğunun ve suç tarihinde cezai sorumluluğunun olmadığının. " tespit edilmesi nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığı ve akıl hastalarına özgü tedavi ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A- Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık tarafından yazılan dilekçe içeriğinde atılı hakaret ve tehdit suçlarını işlediği, 15.06.2015 tarihli 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrasından istifade edebileceğine dair sağlık kurulu raporu ve sanık müdafiinin gerekçeye dayanmayan temyizine göre de, akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa, 5271 sayılı Kanun'un 325 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama gideri kamu üzerinde bırakılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmıştır. B- Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında adı geçen Kanun'un 57 nci maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği halde, aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince "Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece serbest bırakılmasına." karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin gerekçeye dayanmayan temyizine göre hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına "5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenecek raporda sanığın toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi durumunda serbest bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.01.2023 tarihinde karar verildi.