Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2020/28167 · K. 2023/575

4. Ceza Dairesi         2020/28167 E.  ,  2023/575 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, Tebliğname de hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmişse de, temyize getirilmeyen hakaret suçunun mağdurunun ... olduğu belirlenerek yapılan incelemede, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, usul ve Kanun'a aykırı yerel mahkeme kararının katılan lehine bozulması ve sanığın cezalandırılması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ile katılan arasında üzüm alım satımı konusunda önceye dayalı tartışma bulunduğu, bu tartışmayı görüşmek amacıyla tarafların bir araya geldiği, sanığın katılan ve temyiz dışı mağdur ...'ye hitaben "Bana ... derler, istediğimi yaparım, kimse karışamaz, size para falan yok, vermeyeceğim paranızı." şeklindeki sözlerle tehditte bulunduğu iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmemesi, katılanın beyanlarını doğrulayan herhangi bir delilin de dosyada bulunmaması karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2023 tarihinde karar verildi.