Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2020/2830 · K. 2020/8905

3. Ceza Dairesi         2020/2830 E.  ,  2020/8905 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1)Olay günü, saat: 13:00 sıralarında, meskun mahalde, orta refüjle bölünmüş, iki yönlü, iki şeritli, yaya geçidi bulunan yolda, sanık ehliyetsiz bir şekilde sevk ve idaresindeki otomobil ile sanığın beyanına göre sağ şeritte seyir halinde iken önünde seyretmekte olan aracı sollarken seyrine göre yolun sağından soluna orta refüje geçişini tamamlamaya çalışan yaya ...‘nın sol ayağının üzerinden geçmesi sonucu mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemez, sol 5. metatars proksimalde orta ikinci derece kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda; mahkemece olay gün ve saatine uygun bir zamanda tüm taraflar da hazır edilmek suretiyle keşif yapılması ve olay yerinin özelliklerinin tespiti ile savunma ve diğer anlatımların yerinde denetlenmesi sağlanarak, sonucuna göre sanığın eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin de tartışılmasının ardından sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile olası kastla yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, Kabule göre de; 2)Olası kast halinde TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca yapılacak indirimin, ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 28.05.2013 tarih ve 2013/3-259 Esas, 2013/273 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, TCK'nin 86/1 ve 87/3. maddeleri uyarınca belirlenecek ceza üzerinden yapılması gerekirken, TCK'nin 21/2. maddesi uygulamasının TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel ceza miktarı üzerinden yapılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, 3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.