Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2020/30442 · K. 2021/15082

2. Ceza Dairesi         2020/30442 E.  ,  2021/15082 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 1-Müşteki beyanı, olay yeri inceleme tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın hırsızlık yaptığı ikametin suç tarihi itibariyle içinin boş olup, müştekinin oturmadığı ve konut olarak kullanılmadığının anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurları oluşmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, 2-Sanığın müştekiye ait olan ikametin giriş kapısını kırmak, ikametin arka tarafında bulunan odanın kapı pencerelerini yakmak ve camlarını kırmak sureti ile ikamete girip hırsızlık yapması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 152/2-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 151/1 maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası mala zarar verme suçu bakımından kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin göztilmesine, 27/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.