Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2020/308 · K. 2020/5634

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/308 E.  ,  2020/5634 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının D.C. ... .... Hiz. Ltd. Şti.de 29/11/2006 tarihinde güvenlik görevlisi olarak ve 08/09/2011 tarihinde .... Eğt. ve .... Hiz. Ltd. Şti.nin işverenliğinde aynı yerde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, haklı bir neden olmaksızın iş sözleşmesinin 31/12/2012 tarihinde feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalılar, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı her iki davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının hizmet süresi ihtilaf konusudur. Davacı dava dilekçesinde, 29.11.2006 tarihinde çalışmaya başladığını, akabinde 08.09.2011 tarihi itibari ile aynı ailenin ... güvenlik unvanlı iş yerinde ve aynı yerde çalıştırılmaya devam ettiğini, 31.12.2012 tarihinde iş sözleşmesine son verildiğini, çalışma dönemi içerisinde kesintisiz çalıştırıldığını ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının tahsili için işbu davayı açmış, davalı ise davacının çalışma süresinin kesintisiz olmadığını, çalışmalarının 25.03.2009- 04.04.2011 tarihleri arasında davalı Dc ... şirketi nezdinde, 07.09.2011- 19.12.2012 tarihleri arasında ise davalı ... Güvenlik şirketi nezdinde geçtiğini savunmuştur. Mahkemece de, davacının çalışması kesintisiz olacak şekilde 10.12.2009- 20.12.2012 tarihleri arasında davalılara ait yerde çalıştığı kabulüne göre dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. Ancak varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Zira, dosyaya sunulan hizmet döküm cetveli kaydına bakıldığında davacının kesintisiz çalışmadığı görülmektedir. Buna göre davacı 01.12.2006-01.04.2008 tarihinde çalışmış, devamında 25.03.2009- 04.04.2011 tarihlerinde yine davacının çalışmaları kuruma bildirilmiş, davacının son olarak çalışmaya başladığı yeni tarihin de 07.09.2011- 20.12.2012 olduğu görülmüştür. Bu kayıtlara göre davacı Mahkeme kabulü aksine 10.12.2009 tarihinden evvel davalılar nezdinde çalışmaya başlamış ise de, Mahkeme kabulüne karşı davacının temyiz kanun yoluna başvurmadığı görülmekle, usuli kazanılmış hakka dikkat edilerek davacının hizmet süresinin başlangıcı yine 10.12.2009 tarihi kabul edilmeli, ancak çalışmanın kesintisiz olmadığına dikkat edilmelidir. Davacı her ne kadar dava dilekçesinde çalışmasının kesintisiz olduğunu ileri sürmüş ise de, dosyaya davalı tarafça sunulan el yazılı ve imzalı dilekçede açıkça davacının 4.4.2011 ila 7.9.2011 tarihleri arasında davalıların herhangi bir projelerinde çalışmadığı yazılı olup, davacı bu dilekçeye karşı bir beyanda bulunmadığı gibi, dinlettiği tanık anlatımları ile kayıtlardaki çalışmanın aksini ispat edememiş, sonuçta çalışmanın kesintisiz olduğu davacı tarafından ortaya konulamamıştır. Bu nedenle hizmet süresinin kayıtlara göre dikkate alınması ve usuli kazanılmış hak dikkate alınarak alacakların yeniden hesaplanması gerekmektedir. 3-Davacının kabul edilen çalışma saatleri dosya kapsamındaki delil durumuna uygun olmakla birlikte, ara dinlenme süresi davalı tanığının beyanına göre 1 saat 15 dakika kabul edilmelidir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.