Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2020/31060 · K. 2023/15725

4. Ceza Dairesi         2020/31060 E.  ,  2023/15725 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayılı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında, A.Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. B.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı olarak hüküm kurulduğuna, vesaire ilişkindir III. OLAY VE OLGULAR Olay tarihinde, mağdurun jandarma eri olarak görev yaptığı, ceza infaz kurumunda tutuklu/hükümlü olarak bulunan sanığın, ... Adliyesine sevk edilmek üzere cezaevi çıkışında mağdur tarafından üst aramasının yapıldığı, kendisinden ayakkabılarını çıkartmasının istenmesi üzerine “Senin ağzını burnunu kırarım ulan eşcinsel.” diyerek hakaret ve görevini yaptırmamak amacıyla tehdit ettiği, sonrasında mağdurun üzerine doğru yürüyerek direnme eylemine devam ettiği, ring aracına bindirildiği esnada ise yine mağdura yönelik “A...na koyacağım onun, a...na koyduğumun çocuğu, görüşeceğiz onunla.” diyerek hakaret ettiğinin, tanık beyanı ve sanığın kısmi kabul içeren savunmasıyla sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE 1.Başka suçtan aynı yargı yeri çevresindeki ceza infaz kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmadan bağışık tutulma talebi olmadığı halde, 03.11.2015 tarihli son oturumda bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp yüzüne karşı karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ıncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, 2.Mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanında ve dosya içerisindeki 07.10.2013 tarihli olay tutanağında, sanığın ayakkabılarının kontrolünün yapılmasından sonra çıkan tartışma esnasında tehdit sözlerini söylediğinin, akabinde üzerine yürüdüğünü belirtilmesi karşısında; mağdur ve olaya ilişkin bilgi sahibi olduğu anlaşılan tanık ... ile gerekli görülürse diğer tanıklar tekrar dinlenildikten sonra sanığın eylemlerinin tehdit ve kasten yaralama suçlarını oluşturup oluşturmadığı hususu irdelenerek hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde karar verildi.