Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2020/31161 · K. 2023/15363
4. Ceza Dairesi 2020/31161 E. , 2023/15363 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, tehdit Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan ise aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca "Sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçunda para cezası tercih edilmiş olmasına rağmen Tehdit suçu için verilen hükümde hapis cezası paraya çevrilmeyerek çelişkiye yol açılmasının yasaya aykırı olduğu" görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; duruşmadaki samimi beyanı, sabit ikametgah sahibi oluşu, tutum ve davranışı, derin pişmanlığı da göz önüne alındığında verilen cezanın fazla olduğuna, sabıkasızlığı da göz önüne alınarak cezanın ertelenmesi hükmünün uygulanmamasının hatalı olduğuna, vesaire ilişkindir.