Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2020/3144 · K. 2023/160

8. Ceza Dairesi         2020/3144 E.  ,  2023/160 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gümüşhacıköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.01.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın Hamamözüne bağlı Arpadere köyünde bulunan ve tescil haricî olan çay boşluğunu çit ile çevirmek, ... yapmak ve ekip biçmek suretiyle işgal ettiği iddia edilmiştir. 2. İdari soruşturma esnasında dinlenilen tanıklar M.A. ve M.K. sanığın çayı çevirerek ... yaptığını tarlalarına giden su yolunu kapattığını beyan etmişlerdir. 3. Soruşturma esnasında alınan 05.06.2014 tarihli kadastro bilirkişi raporunda; 598 No.lu parsel maliki sanığın çay boşluğunu çit ile çevirerek ... yapıp kullandığı, çevirmiş olduğu kısmın kenarlarında 6 adet yetişkin ağaç olduğu, kullanılan kısmın 186 metrekare (m²) olduğu belirtilmiştir. 4. Hamamözü Kaymakamlığı tarafından 06.06.2014 tarihinde tecavüzün menine karar verilmiş, 10.06.2014 tarihinde karar infaz edilmiştir. 5. Mahkemece yapılan keşif sonucu alınan 13.05.2015 tarihli ... bilirkişilerinin ortak raporunda; söz konusu yerin kamuya ait köyün kullanım alanları içerisinde ... yatağı olup herhangi bir şekilde iktisabı mümkün olmayan yerlerden olduğunun belirtilerek sanığın söz konusu yerdeki 126 metrekarelik tecavüzünün de sona erdirdiği, 80 m² tecavüzünün devam ettiği bildirilmiştir. 6. 25.05.2015 tarihli ... bilirkişisinin raporunda; dava konusu yerin ... yatağı olduğu, 186 m² tecavüzlü yerin 80 m² terk edilmediği belirtilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hüküm, 13.05.2015 tarihli raporda, suça konu yerin kamuya ait köyün kullanım alanları içerisinde ... yatağı olduğu, sanığın 80 m² tecavüzünün devam ettiğinin belirtilmesi ve idari soruşturma esnasında dinlenilen tanıklar M.A. ve M.K.'nın sanığın tarlalarına giden su yolunu kapattığını beyan etmeleri ve tüm dosya kapsamına göre; Arpadere köyünde bulunan köylünün ortak yararlanmasındaki ... yatağını çit ile çevirip ekip biçmek ve ağaç dikmek suretiyle işgal ettiği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden 5237 sayılı Kanunu'nun 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince mahkûmiyeti yerine beraat kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.