Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2020/32726 · K. 2023/15482

4. Ceza Dairesi         2020/32726 E.  ,  2023/15482 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; bir sebebe dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Mağdurların acil tıp teknisyeni olarak görev yaptıkları, suç tarihinde de sanık ...'in eşinin bayılmasından dolayı 112 acilden yardım istemesi üzerine görevli oldukları ambulans ile birlikte sanığın evine geldikleri, hastanın daha önce tedavi gördüğü birime götürülmesini istediği, mağdurların söz konusu yerin acil servisinin olmadığını ve ancak acil servisi olan bir hastaneye götürebileceklerini söylemeleri üzerine aralarında çıkan tartışma sonucunda sanığın "Buradan def olun gidin." şeklindeki sözlerle kamu görevlisi olan mağdurlara görevlerinden dolayı zincirleme şekilde alenen hakaret ettiği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE A. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Bu şekilde kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Olay günü sanığın, mağdurlara söylediği kabul edilen “Burdan defolun gidin.” şeklindeki sözünün, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi, B. Kabule göre de; Hüküm fıkrasının "1-e" bendinde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen "1-ı" bendinde uygulanmasına yer olmadığına şeklinde karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması, Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.