Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2020/3302 · K. 2021/7966

1. Ceza Dairesi         2020/3302 E.  ,  2021/7966 K. "İçtihat Metni"

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarihli ve 2016/160 esas, 2016/313 sayılı kararı ile 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ...’ın, bu cezasının ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 19/02/2019 tarihli ve 2019/18 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine dair ... İnfaz Hakimliğinin 25/03/2019 tarihli ve 2019/453 esas, 2019/711 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/05/2019 tarihli ve 2019/518 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesindeki “(1) Hükümlülerden; a) (Değişik:RG-22/8/2015-29453) Toplam (Değişik ibare:RG-22/2/2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar, b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar, c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar, açık kurumlara ayrılabilir. (2) Açık kurumlara ayrılabilmek için, ayrıca; a) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142, 148, 149, 188 ve 190 ıncı maddeleri ile 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 403, 404, 491/3-4, 492, 493, 494, 495, 496, 497, 498 ve 499 uncu maddelerinden mahkûm olanların koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az süre kalması, b) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 102 ve 103 üncü maddeleri ile eşe karşı işlenen 82/1-d, 86/3-a ve 96/2-b maddeleri ve 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 414, 416/1, 418/1 maddeleri ile eşe karşı işlenen 449/1, 456 ve 457/1 maddelerinden mahkûm (Değişik ibare:RG-11/4/2019-30742) olanların koşullu salıverilme tarihine üç yıldan az süre kalması, c) 29/7/2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 30/7/1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanununun 14 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanunun 221 inci maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması, ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması, şartı aranır.” şeklindeki düzenleme karşısında, ... L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 31/01/2018 tarihli ve 2018/695 sayılı kararı ile açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verilen hükümlünün, cezasının infazı sırasında, örgüt faaliyeti kapsamında suç işlediği gerekçesiyle Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç maddesinde yer alan şartları taşımadığından bahisle Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 19/02/2019 tarihli kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de, Somut olayda, hükümlünün uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3, 188/5, 192/3 ve 62. maddeleri gereğince ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarihli ve 2016/160 esas, 2016/313 sayılı kararı ile 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, terör örgütü veya suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmaktan her hangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, anılan Yönetmeliğin 6/2-ç maddesinin uygulanma şartları bulunmadığı, anılan Yönetmeliğin 6/2-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna ayrılması mümkün olduğu gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10/06/2020 gün ve 94660652-105-07-13259-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;