Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2020/33050 · K. 2023/11970

4. Ceza Dairesi         2020/33050 E.  ,  2023/11970 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; katılan icra müdürüne hakaret etmediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının ve yerel mahkemenin gerekçesinin yerinde olmadığı, savunma hakkının kısıtlandığı, usul ve kanuna aykırı hükmün lehine bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Katılanın ... Adliyesi'nde icra müdürü olduğu, olay tarihinde sanığın torunu olan çocuğun alacaklı annenin talebi üzerine Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı uyarınca şahsi münasebet tesisi nedeniyle icra müdürünün pedagog ve jandarma ile sanığın ikametine geldiği, sanığın çocuğun o adreste oturmadığını söyleyerek evin kontrol edilmesini kabul etmediği ve evden uzaklaştığı, annenin çocuğun camide olduğunu beyan etmesi üzerine camiye gelindiği, sanığın katılan müdürü orada görmesi nedeniyle "Müdür bey sen ne iş yapıyorsun s..tir git buradan." diyerek hakaret ettiği, eylemin sanık savunması, katılan, tanık beyanları, tutanak ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık savunması, katılan, tanık beyanları ve 21.07.2015 tarihli tutanak karşısında, sanığın hakaret suçunu işlediği, savunma hakkının kısıtlanmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmaması hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Hakaret suçunda tercih edilen seçimlik hapis cezası 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak adli para cezasına çevrilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.