Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/3330 · K. 2021/7490

12. Ceza Dairesi         2020/3330 E.  ,  2021/7490 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; sanık hakkında aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ... otobüsü ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 50 km olduğu, bölünmüş, aydınlatmanın bulunduğu, asfalt kaplama cadde üzerinde gece vakti seyri esnasında yolcu indirmek için durağa gelerek yavaşladığı sırada kapılarını aracı durdurmadan açması sonrası yolcu müteveffa ...'nin inmek için yerinden kalkarak otobüsün durmasını beklemeden kapıya yöneldiği sırada dengesini kaybederek açık kapıdan yere düşmek suretiyle başına darbe alması sonucu sanığın asli kusurlu olarak maktülün ölümüne sebebiyet verdiği olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin olayın oluş şekline, kusur durumuna, sanık hakkında fazla cezaya hükmedildiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, 2-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin ihtaratı yerine infazı kısıtlar biçimde ''ödenmeyen adli para cezasının geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine'' karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün (3) numaralı bendi hükümden çıkarılarak yerine, " Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK 50/4-1.a. maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20.-TL olarak hesabıyla 15.200,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve hükmün (5) numaralı bendi hükümden çıkarılarak yerine "sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin ihtaratı" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.