Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2020/33707 · K. 2023/9039

4. Ceza Dairesi         2020/33707 E.  ,  2023/9039 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Fuhuş Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin, olayın oluş şekli ve taraf beyanları dikkate alındığında her türlü şüpheden uzak somut kesin delillerin bulunmadığı, sanığın aşamalarda tutarlı şekilde atılı suçu kabul etmediğini söylemesi, sanığın yetkilisi olduğu masaj salonunda fuhuş yapıldığına dair kesin bir tespitin bulunmadığı, çalışanların cinsel ilişkide bulundukları kabul edilse dahi iş yeri yetkilisi olan sanığın olanlardan haberdar olmadığı gibi, çalışanları fuhuşa yönlendirdiğine dair hiçbir delilin bulunmadığı, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiği halde mahkumiyetine karar verilmesinin Yasa'ya aykırı olduğu, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.