Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/3391 · K. 2022/130

12. Ceza Dairesi         2020/3391 E.  ,  2022/130 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-3-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille geceleyin meskun mahaldeki aydınlatması bulunan bölünmüş yolda seyri sırasında kaza mahalli olan dört yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde bölünmüş yolun diğer istikametinden gelip kavşakta sola dönmek üzere önüne çıkan aracın sağ yan kısmına 52 metre fren iziyle çarpması sonucu diğer araç sürücüsünün hayatını kaybettiği, sola dönüş kurallarına riayet etmeyen müteveffanın asli, kavşağa yaklaşırken hızını azaltmayan ve fren mesafesine göre mahallin hız sınırı olan 65 km hızın üzerinde seyreden sanığın ise; tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin cezanın az olduğuna ve hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak, Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, kendisine verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 tl olarak hesabıyla 12.100 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.