Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2020/3431 · K. 2020/19937

9. Hukuk Dairesi         2020/3431 E.  ,  2020/19937 K. "İçtihat Metni" BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait balık restaurantı işyerinde aşçı olarak çalıştığını, emekli olduktan sonra çalışmaya devam ettiğini işveren tarafından destek primlerinin ödenmediğini, işyerinde haftanın 6 günü 10.00-23.30 saatleri arası çalıştığını, hafta içi bir gün izin kullandığını, fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ve ulusal bayram-genel tatil günlerinde çalışmasına karşılık ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izin kullanmadığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı cevabının özeti: Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, iddiaların mesnetsiz olduğunu, tüm alacaklarının ödendiğini, iş sözleşmesini haklı nedenle fesih gerekçelerin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İstinaf Başvurusu: İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf talebinde bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti : Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvuru talebinin esastan reddine, davacı istinaf talebinin ise kabulü ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağının belirsiz alacak davası olarak açılabileceği, mahkemece reddedilen kısmın hakkaniyet indirimine ilişkin olduğu davalı lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği ve yargılama giderinin tamamından davalının sorumlu olacağı gerekçesi ile .... İş Mahkemesi'nin 2016/323 Esas, 2017/298 Karar sayılı 08/06/2017 tarihli kararı ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir. Temyiz: Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir. Somut olayda, davacı dava dilekçesinde yıllık ücretli izin kullanmadığını iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 30.04.2008-05.10.2015 tarihleri arasında 7 yıl, 5 ay, 6 gün (2711 gün) hizmet süresi üzerinden 134 gün izin hakkı bulunduğu tespit edilerek hesaplanan yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Davacının yedi yılı aşan süre ile çalışmasına rağmen izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacının çalışma süresi boyunca herhangi bir zamanda yıllık ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün kullandığı hususu açıklattırılarak davacı beyanı ile birlikte tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.