Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/347 · K. 2020/2746

12. Ceza Dairesi         2020/347 E.  ,  2020/2746 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK’nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay tarihinde gündüz vakti, saat 07:30 sıralarında Afyonkarahisar istikametinden gelip, İzmir istikametine gitmekte olan 34390 sefer sayılı, makinistliğini sanıklar ... ve ...'ün yaptığı yük treninin meskun mahalde hemzemin geçit yakınlarında, demir yolunu karşıdan karşıya geçmek isteyen ...'a çarptığı, ...’nin öldüğü, 11.11.2011 tarihli bilirkişi raporu, 15/10/2012 tarihli bilirkişi heyet raporu ve 30.04.2014 tarihli Adli Tıp İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporu ile sanıkların tali kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit ve kabul edildiği olayda; Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak; TCK'nın 53/6. maddesinde, “Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına” karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, suç tarihi itibariyle makinist olarak görev yapmakta olan sanıkların mesleğinin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmediği gözetilmeden, sanıklar hakkında 3 ay süre ile makinistlik mesleğinin icrasının yasaklanması şeklinde güvenlik tedbirine hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 8. paragrafının çıkarılması, suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.