Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2020/34770 · K. 2023/9079

4. Ceza Dairesi         2020/34770 E.  ,  2023/9079 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 inci maddesi uyarınca 6.00,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, söylediği sözün kamu görevlisi sıfatıyla söylenmediği, sözün hakaret olmadığı eleştiri mahiyetinde olduğuna, eksik inceleme ile hüküm verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğine kararın bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın boş bir arazide hayvan otlattığı sırada bu arazinin yasak yerlerden olması dolayısıyla mağdurun zabıt tutmak üzere sanığın yanına gidince sanığın mağdura hitaben "Sen ara yer cazgırı mısın." demek suretiyle kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ettiği şeklinde gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. Böylece sanığın üzerine atılı kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu işlemiş olduğu sabittir. Her ne kadar sanık beyanlarında, mağdurun laf taşımasından dolayı "Ara yer cazgırı mısın." şeklindeki ifadeyi "Gidin bacanağıma ceza yazın." demediği halde mağdur tarafından bu durum söylenmiş gibi algılatılmaya çalışıldığından, dolayısıyla sanığın bacanağı ile kendi arasının mağdur tarafından bozulduğundan bahisle söylemde bulunduğu savunması söz konusu olsa da, "Gidin bacanağıma ceza yazın." ifadesinden de anlaşılacağı üzere kamu görevlisine görevi dolayısıyla yapması gereken işlemler yönünden hakarete konu "Ara yeri cazgırı." ifadesini sanığın kullandığı kendi beyanlarıyla sabit olduğu, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden 1. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Olay günü sanığın,mağdura söylediği kabul edilen sözün, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, B. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede 2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 61/8 inci maddesine göre adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, yıl üzerinden hesaplama yapmak sureti ile 6.080,00 TL adli para cezası yerine, 6.000,00 TL olarak eksik tayin edilmesi, 3-Hakaret suçunun aleni bir yer olan arazide işlenmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 125/4 üncü maddesinin uygulanmaması, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bendlerinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2023 tarihinde karar verildi.