Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2020/3568 · K. 2022/20718

11. Ceza Dairesi         2020/3568 E.  ,  2022/20718 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet, ret TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık ... müdafii Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2014 tarihli iddianamesi ile açılan asıl davada yüklenen suçlardan doğrudan zarar gören ve usulüne uygun olarak 05.06.2014 tarihli celsede katılma talebinde bulunan, ancak katılma talebiyle ilgili herhangi bir karar verilmeyen şikayetçi kurumun katılma talebinin, CMK'nın 237/2. maddesi gereğince kabulü ile şikayetçi kurumun katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede: A) 09.04.2014 tarihli iddianame ile 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisi, sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve 17.04.2014 tarihli iddianame ile 2008 ve 2009 takvim yıllarından açılan davada verilen mükerrerlik nedeniyle ret kararına yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde; 2008, 2009 takvim yıllarından sonra işlenen 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun, zaman aralığı dikkate alınarak yenilenen kastla işlenmiş ayrı suç oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede; Kamu davası hakkında mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca mümkün olduğu ve anılan maddeye göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine" karar verilebileceği nazara alındığında dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ışığında, Mahkemenin mükerrer dava nedeniyle ret kararına dayanak olan 17.04.2014 tarihli iddianame ile açılan birleşen dava dosyası ile iş bu dava dosyası arasında mükerrerlik bulunmadığı anlaşılmakla, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun kabul edilmesi karşısında; Sanıklara yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, B) 17.04.2014 tarihli iddianame ile 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada kurulan mükerrerlik nedeniyle ret kararına yönelik katılan vekilinin, 09.04.2014 tarihli iddianame ile 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizin incelenmesinde; 1) Mükerrerlik nedeniyle ret kararına yönelik temyizin incelenmesinde; Kamu davası hakkında mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca mümkün olduğu ve anılan maddeye göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine" karar verilebileceği, dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ışığında, Mahkemenin mükerrer dava nedeniyle ret kararına dayanak olan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2014 tarihli iddianamesi ile açılan birleşen dava dosyasının, sanıkların Kızılbey Vergi Dairesinin ... vergi kimlik numarası ile mükellef oldukları ... İnş. Med.... Ltd. Şti.ne, asıl dava dosyasının ise Yenimahalle Vergi Dairesinin ... vergi kimlik numaralı ... Med. Tem. Ltd. Şti.ye ilişkin olduğu ve davalar arasında mükerrerlik bulunmadığı anlaşılmakla, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi, 2) 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizin incelenmesinde; Sanıklar hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’nın savunmasında, şirketi 2007 yılında devrettiğini, iddianamedeki olayla ilgisinin olmadığını, sanık ...’in savunmasında; o dönem işsiz olduğunu, hakkında ayırma kararı verilen temyiz dışı sanık ...’ın kendisine iş vereceğinden bahisle bir şirket devraldığını kendisine de şirketten hisse vereceğini söylediğini kendisinin de kabul ettiğini, noterden şirketi devraldığını, iş olduğu zaman kendisini çağıracağını söylediğini ancak sonra sanık ... ile birlikte sahte fatura düzenlediklerini, kendisinin sahte fatura düzenlemediğini savunması, sanık ...’in yazılı savunmasında şizofren hastası olduğunu belirterek Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan sağlık kurulu raporunu dosyaya sunduğu, Ankara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 14.02.2014 tarihli vergi tekniği raporunda; sanık ...’nın şirketteki hisselerini 16.02.2006 tarihinde sanık ...’e devrettiğini ancak 26.10.2007 tarihli Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü yazısında sanık ...’nın şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğunun belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; a) Suça konu fatura asıllarının temin edilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; ba) Faturaları kullandığı belirlenen ... Oto.Nak....Ltd. Şti. hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, bb) Aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, bc) Faturaları kullanan şirket yetkilisi veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması, 3) Suçun sübutu halinde; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 4) Mahkumiyet hükmü için kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.