Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2020/3672 · K. 2020/5074

17. Ceza Dairesi         2020/3672 E.  ,  2020/5074 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın yargılama aşamasında alınan savunmasında, hem borcun tamamını ödediklerini hem de 7.000 TL borç kaldığını beyan ettiği, katılan vekilinin bu beyanlar sonrasında sanığa bırakılan malların kaçırıldığını ve borcun ödenmediğini söylediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu sebeple bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. 1)2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun suç tarihinde yürürlükte olan 106. ve 110. maddeleri gereğince haczedilen menkul malların bir yıl içerisinde satışının istenmemesi halinde haciz işleminin hukuki sonuçlarının ortadan kalkacağı, böylelikle yedieminlik görevinin de sona ereceği, sanığa teslim edilen mahcuzlar ile ilgili olarak süresi içinde satış istenip istenmediğinin tespiti bakımından ilgili icra dosyalarının aslı ya da onaylı suretleri getirtilip incelenerek İİK'nun 106. maddesi gereğince hacizli taşınır malların satışının hacizden itibaren bir yıllık süre içerisinde istenip istenmediği dolayısıyla anılan Kanunun 110. maddesi uyarınca mahcuzlar üzerindeki haczin kalkıp kalkmadığı araştırılıp sonucuna göre hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de; 2-Sanığın borçlu değil borçlunun annesi olduğu, borç nedeniyle eşyaların haczedildiği işyerinde bulunan sanığa yediemin olarak teslim edilen eşyaların bulunamaması hususu gözetilerek, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu mahcuz eşyaların kaybolmasına neden olmak sebebiyle TCK.nun 289/3. maddesi uyarınca önödeme bildirimi yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile TCK’nun 289/1 maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması, 3-Sanığa asgari hadden para cezası tayin edildiği belirtilmiş olmasına rağmen herhangi bir teşdit gerekçesi gösterilmeden 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, 4-Sanığın adli sicil kayıtlarında herhangi bir sabıkasının bulunmamasına rağmen “Suç işleme eğilimi ve bir daha suç işlemekten çekinmeyeceği” şeklindeki hatalı ve uygun olmayan gerekçe ile CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.