Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2020/3795 · K. 2021/1037

6. Ceza Dairesi         2020/3795 E.  ,  2021/1037 K. "İçtihat Metni" Mala zarar verme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 151/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair TÜRKELİ Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2015 tarihli ve 2014/162 Esas, 2015/73 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 13.12.2019 gün ve 94660652-105-57-13355-2019-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2019 gün ve 2019/130527 sayılı kanun yararına bozma talebi ile Dairemize gönderildiği, MEZKUR İHBARNAMEDE; Dosya aslının, sanığın mahkûmiyetine karar verilen diğer suçlar yönünden Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 09/04/2019 tarihli ve 2018/11152 Esas, 2019/5852 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, anılan Mahkemenin 2019/97 esasına kayden yargılamanın derdest olduğu anlaşılmakla, onaylı suret üzerinden yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, sanığın katılanın paydaşı olduğu tarladan iş makinası ile kazı yapmak suretiyle yol açması, tarlanın etrafındaki çitlere ve tarlada islifli halde bulunan çatı kiremitlerine zarar vermesi şeklinde meydana gelen olayda sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, sanığın eylemlerinin hukuki anlamda tek olduğu ve 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanunun 154/1. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu, sanığın ayrıca bahsedilen tarladan yol açarken dikili halde bulunan muhtelif ağacı kestikten sonra bu ağaçları çalması şeklindeki eylemlerinin de yine hırsızlık eyleminin, suça konu olan ağaçların mülkiyetine yönelik olduğu dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın, katılanın paydaşı olduğu tarladan iş makinası ile kazı yapmak suretiyle yol açması, tarlanın etrafındaki çitlere ve tarlada islifli halde bulunan çatı kiremitlerine zarar vermesi şeklindeki hukuki anlamda tek olan eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesi delaletiyle TCK’nın 154/1. maddesindeki suçu oluşturduğu, sanığın ayrıca bahsedilen tarladan yol açarken dikili halde bulunan muhtelif ağacı kestikten sonra bu ağaçları çalması şeklindeki eylemlerinin de yine hırsızlık eyleminin, suça konu olan ağaçların mülkiyetine yönelik olduğu dikkate alındığında TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilerek sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, Türkeli Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2015 tarihli ve 2014/162 Esas, 2015/73 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan sanık ...'in BERAATİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, 27/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.