Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2020/3813 · K. 2020/7041

14. Hukuk Dairesi         2020/3813 E.  ,  2020/7041 K. "İçtihat Metni" 14. Hukuk Dairesi MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01/06/2017 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/01/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ve davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Antalya Bölge Adliye 5. Mahkemesi Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince 07/10/2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KARAR Davacı vekili, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hem davalı vekili hem davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince 11/06/2020 tarihinde davalı ve davacı vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir. Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 07/10/2020 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin 24/07/2020 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nin 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nin 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Davalı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir. Somut olayda; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 07/10/2020 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 07/10/2020 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir. SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 09/11/2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.