Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/3915 · K. 2022/2253
12. Ceza Dairesi 2020/3915 E. , 2022/2253 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 63/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: “14.04.2013” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre, olay günü, gündüz vakti, meskun mahalde, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile parke kaplama, düz, eğimsiz, tek yönlü caddede seyir halindeyken üç yönlü T kavşak mahalline geldiğinde seyrine göre sağdan yola girip kavşak başını kullanarak karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...’e aracının sağ ön köşe kısımları ile çarpması sonucu ...’in genel beden travmasına bağlı sol kavikula, sağ skapula, sağ 1, 2, 3, 4 ve 5. kotlarda kırık, sağ glenoid kavitede fraktür ile birlikte beyin kanaması, kontüzyo cerebri, bilateral akciğerde hemopnömotoraks, akciğer kontüzyonu ve gelişen komplikasyonları sonucu 25.05.2013 tarihinde öldüğü, kişinin maruz kaldığı trafik kazasına bağlı yaralanması ile 25.05.2013 tarihinde ölümü arasında illiyet bağı bulunduğunun belirlendiği, sanığın asli kusurlu olarak yayanın ölümüne neden olduğu olayda, mahkemece tayin edilen temel ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmediğine, ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.