Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2020/4000 · K. 2021/3610

11. Hukuk Dairesi         2020/4000 E.  ,  2021/3610 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16.10.2019 tarih ve 2019/269-2019/641 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davacı ile davalının bir adet taşınmazı davalının inşa ederek davacıya teslimi karşılığında 74.000,00 TL'ye anlaştıklarını, davacının 20.000,00 TL'si peşin geri kalanı için ise davaya konu senedi teminat olarak davalıya verdiğini, davacının senet bedelini düzenli aralıklarla 1.000,00 TL olarak ödemesine karşın taşınmaza yönelik inşaata davalı tarafından bir türlü başlanmaması sebebiyle yaptığı ödemeleri kestiğini, bunun üzerine davalının davaya konu senedi icra takibine koyduğunu ileri sürerek, davacının takibe konu senet sebebiyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davaya konu senedin taraflar arasındaki taşınmaz satış sözleşmesinden bağımsız olduğunu ve para karşılığında söz konusu senedin düzenlendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından davalıya verilen takip konusu senedin miktar itibariyle tanıkla ispat sınırının üzerinde kaldığı gibi ayrıca senede bağlanmış olan bir vakıanın aksinin de yine senetle ispatı gerektiği hususuun 6100 sayılı HMK'nun amir hükmü olduğu, davacının senetle düzenlenmiş bir konuda, tanık delili dışında başkaca bir delile dayanmadığı ve dava konusu senetten dolayı borçlu olmadığı hususunu yasal deliller ile ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Davacı dava dilekçesinde delil olarak açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Nitekim ispat külfetinin kendisine geçmesinden sonra mahkemeye sunduğu dilekçe ile yemin teklifinde bulunma iradesini ortaya koymuştur. Bu durumda davalıya yemin teklifi ile ilgili gerekli usuli işlemlerin tamamlanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 13.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.