Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2020/4022 · K. 2021/13361

10. Ceza Dairesi         2020/4022 E.  ,  2021/13361 K. "İçtihat Metni" Mahkeme : ADANA 2. Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma Hüküm : Mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : Temyiz incelemesi; sanık ... müdafiinin süresindeki isteği nedeniyle bu sanık hakkında duruşmalı, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafii Av. ...'in duruşmanın ertelenmesi talebi bulunmadan sunduğu mazeretine binaen mazeretli sayılarak sanık ... müdafii Av. ...'in yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle sanık ... ve duruşmalı inceleme talebinde bulunmayan diğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır. A) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi: Her ne kadar tebliğnamede sanıklar ..., ... ve ... hakkında "suç işlemek amacı ile örgüt kurma ve örgüte üye olma" suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin görüş belirtilmiş ise de, bu hükümlere yönelik temyiz talebi bulunmadığından inceleme dışında tutulmuştur. Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; 1- Sanık ...'in 17/12/2012 tarihli eylemi nedeniyle, sanık hakkında Bilecik Ağır Ceza Mahkemesince "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan 7 yıl 6 ay hapis ve 30.000 TL adli para cezasına hükmedildiği ve söz konusu kararın Dairemizin 13/11/2014 tarihli 2014/998 esas ve 2014/4848 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği; sanık hakkında bu dosyaya konu 24/12/2012 ve 06/01/2013 tarihli eylemleri ile 17/12/2012 tarihli eyleminin zincirleme suça konu olduğunun mahkemece değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunmasına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsubuna karar verilerek ek cezanın belirtilmemesi, 2- Sanıklara verilen adli para cezalarının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması, 3- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişiklikler nedeniyle sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 4- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/155 esas ve 2011/260 karar sayılı ilamının suç tarihi olan 24.12.2012 tarihinden sonra 18.12.2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve adli sicil kaydında tekerrüre esas oluşturan başkaca ilam bulunmadığı gözetilmeden, TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının, sanıkların müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları ve sanık ... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; 1- Hükmün 9. paragrafında yer alan “Sanık ...'in Bilecik AĞCM'nin 2013/32 esas, 2013/103 karar sayılı ilamından dolayı aldığı 7 yıl 6 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezasının işbu dava dosyasından dolayı verilen cezasının infazı sırasında cezasından mahsubuna, ” ibaresinin çıkarılması; hükmün 5. paragrafından sonra gelmek üzere "Sanık ...'in arada hukuki kesinti bulunmadan aynı suç işleme kararının icrası kapsamında 17/12/2012 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma eylemi nedeniyle Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/155 esas ve 2011/260 karar sayılı 13/11/2014 tarihinde Yargıtay 10. Ceza Dairesince onanarak kesinleşen 7 yıl 6 ay hapis ve 1500 gün adli para cezasının hükmedilen cezadan mahsubuna, sanık hakkında sonuç cezanın mahsup işlemi sonrası 7 yıl 2 ay hapis ve 4.500 gün adli para cezası olarak belirlenmesine, buna bağlı olarak sanığın ekonomik durumu ve diğer şahsi halleri nazara alınmak suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 52. maddesi gereğince 4.500 gün olarak tayin edilen adli para cezasının 1 gün karşılığı takdiren 20 TL' den hesap edilerek sonuç olarak 90.000 TL adli para cezası olarak belirlenmesine,” paragrafının eklenmesi; hükmün 6. paragrafında yer alan "Sanıklar için..." ibaresinin çıkarılarak yerine "Sanık ... için" ibaresinin ve "...sanıkların" ibaresinin çıkarılarak yerine "Sanık ...'in" ibaresinin yazılması, 2- Hüküm fıkrasının, sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragraflarında yer alan “...bir defada tahsiline" ibaresinin çıkarılarak yerlerine "tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin ayrı ayrı yazılması, 3- Hüküm fıkrasının, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili paragraflarında yer alan "...sayılı iptal kararının" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler" ibaresinin ayrı ayrı eklenmesi, 4- Sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılması, Suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B) Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesi: Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; 1- Aleyhlerine yeterli delil bulunmadığı aşamada, Cumhuriyet savcılığındaki anlatımları ile diğer sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in suçla ilgilerini açıklayıp, suçlarının ortaya çıkmasına yardım ve hizmet eden sanık hakkında, TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini, 2- Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması, 3- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile yapılan değişiklikler nedeniyle sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.