Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2020/4029 · K. 2020/4657

17. Ceza Dairesi         2020/4029 E.  ,  2020/4657 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık ... hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın 03/04/2015 tarihli savunmasında; “Ben Mask Giyim San. Ltd. şirketinde çalışıyordum.” savunması karşısında; suç tarihinde sanığa yediemin olarak teslim edilen malların TCK 289/1- son anlamında sahibi olup olmadığının araştırılıp, sorularak, sonucuna göre sanık hakkında tayin olunan cezadan indirim yapılması gerekip gerekmediği tartışılmadan, eksik kovuşturma ile TCK'nın 289/1. maddesinden hüküm kururulması, 2-Sanığın, borçlu iş yerinde çalıştığını ve iş yeri sahibinin tahliyesi nedeniyle iş yerindeki eşyaların orada kaldığını, bu eşyaların başka bir haciz nedeniyle kaldırılmış ve satışa çıkmış olabileceğini savunması ve mahkemece somut olayda sanığın kendisine yediemin olarak teslim edilen malların yok olmasına sebebiyet verdiği kabul edilerek hüküm kurulmuş olması karşısında, sanığın savunmasının doğruluğunun araştırılması, kabule konu sebebiyet vermekten ibaret eylemin ise teslim amacı dışında bir tasarruf mu yoksa dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle malların kaybolmasına neden olmaktan mı ibaret olduğu belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.