Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2020/4057 · K. 2020/1595

9. Ceza Dairesi         2020/4057 E.  ,  2020/1595 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Tefecilik yapma Hüküm : Beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığında yer aldığı 9 şüpheli hakkında yapılan soruşturma sonucunda; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.02.2010 tarih ve 2009/42932 sayılı soruşturma dosyasında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu defa 17.12.2013 tarihli Vergi Denetim Kurulu'nun vergi inceleme raporu ekli suç duyurusu üzerine tefecilik suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 08/01/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanunun 173. maddesinde de kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz usulünün düzenlendiği, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın tebliğ sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın mercince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden açılan kamu davasında beraat kararı verilemeyeceği gözetilerek, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın suçtan zarar görenlere ve mağdur Hazineye tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının incelenen dosya içinde bulunmadığı nazara alınıp, tebligat yapılıp yapılmadığı ile bu kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, tebligat yapılmamış ise kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın suçtan zarar görene ve mağdura tebliği ile karara itiraz edilmesi halinde sonucuna göre İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2009/42932 sayılı soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp tasdikli suretinin temininden sonra konusunun aynı olduğu ve kesinleştiğinin anlaşılması halinde bu eylem bakımından kamu davasının reddine karar verilmesi; anılan kararın kaldırılıp sanık hakkında iddianame düzenlenerek kamu davası açılması halinde ise davaların birleştirilmesi cihetine gidilerek, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, müşteki ile sanığın ifadeleri alınarak suça konu para alma olayının hangi tarihe kadar devam ettiğinin açıklattırılarak önce suç tarihinin saptanması, müşteki ...'nun sanıktan aldığı borcun faizini ödeyememesi nedeniyle muayenehanesini sanığa devrettiğini iddia etmesi, vergi müfettişi tarafından bu durumun tespit edilmesi yanında 2009/42932 soruşturma dosyasındaki tahkikat evrakında bu devrin taşınmazın piyasa fiyatının yarı oranına yakın altında gerçekleştiğinin belirlenmesi, sanığın taşınmaz devri işleminin yardımlaşma amacıyla olduğunu, müşteki kredi alamayınca evi geri verdiğini vergi müfettişine beyan etmesine karşın, dosya içindeki kayıtlardan taşınmazın müşteki haricinde 3. kişiye devredildiğinin anlaşılması karşısında, bu devir işlemi ve sebebinin sanık ve müştekiye sorulmadan karar verilmesi, sanığın tefecilik yapıp yapmadığına dair kolluk marifetiyle detaylı araştırma yaptırılması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; Hüküm fıkrasında sanık hakkında beraat kararı verilirken CMK'nın 223. maddesinin 2. Fıkrasının hangi bendinin uygulandığı gösterilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.