Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2020/408 · K. 2020/2042

17. Ceza Dairesi         2020/408 E.  ,  2020/2042 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, 6136 sayılı yasaya muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık...hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 11. fıkrasında, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkemenin hükmü açıklayacağı, ancak mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği” hükmü ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklandığı, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçu nedeniyle kurulan hükümler açısından, hükümlerin değiştirilmeden aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden TCK’nun 143. ve 116/4 maddelerinin hükümden çıkarılması ve hırsızlık suçundan TCK’nun 35. maddesinin tatbik edilmesi, UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneş batış saatinin 19.39 oluğu, 20.39 itibariyle gece sayılan zaman diliminin başladığı, tanık ...’nın beyanları ile kolluk tarafından tanzim edilen 07.04.2013 tarihli tutanak içeriğine göre ihbarın sanık müştekinin ikametindeyken saat 20.40’ta gerçekleştiği, sanık ...’ın kolluk tarafından alınan ifadesinde müştekinin ikametinde 10 dakika kadar kalıp ayrıldıktan sonra koşarak 2-3 sokak geçmişken yakalandığını belirttiği, yine yakalama tutanağında sanığın yakalandığı saatin 20.45 olarak tespit edildiği değerlendirildiğinde, eylemin gece sayılan zaman diliminde gerçekleştiği sabit olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nun 143. ve 116/4 maddelerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ve 07/04/2013 tarihli tutanak içeriğine göre ihbar üzerine olay yerine intikal eden kolluk görevlilerinin bis şahsı koşarken görmesi üzerine yakaladıkları, sanığın suç konusu ikametten ayrılmasından itibaren devam eden kesintisiz bir takip bulunmadığı dikkate alınmaksızın hırsılık suçunun teşebüste kaldığından bahisle TCK’nun 35. maddesinin tatbik edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hükümden yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı öncesi, kararda belirtilen yargılama giderleri açısından sanıktan tahsili ile Hazineye irat kaydına, lehe bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.