Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/4113 · K. 2022/2835
12. Ceza Dairesi 2020/4113 E. , 2022/2835 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4 delaletiyle 50/1-a, 52/2-4, 63 maddeleri gereği mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 85/1, 62 maddeleri gereği belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasının paraya çevrilmesi esnasında hesap hatası yapılarak, tam gün sayısının 910 gün yerine 900 gün olarak hesaplanması sebebiyle, sonuç para cezasının 18.200 TL yerine 18.000 TL olarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak; Sanık idaresindeki kamyonetle, yerleşim yeri dışında, gündüz vakti, iki yönlü, asfalt kaplama karayolunda sağ şeritte ilerlerken, gidiş yönüne göre sağdan sola doğru geçiş yapmakta olan büyükbaş hayvan sürüsünü görmesine karşın, yavaşlamayarak, sol şeritteki boşluktan seyrini sürdürmek amacıyla o yöne manevra yaptığı esnada, hayvanlardan birine çarpmasıyla, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesinde, bankette durmakta olan çobana çarpması, ardından savrularak soldaki boş araziye devrilmesiyle, hızını trafik durumuna göre ayarlamayarak, asli kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda, Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün A bendinin 4 ile 5. fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 900 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.