Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2020/4267 · K. 2021/8586

11. Ceza Dairesi         2020/4267 E.  ,  2021/8586 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma ve düzenleme 1) Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde: Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 26.04.2009 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 2) Sanık hakkında “2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” ve “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde: Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında “2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” ve “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasına ilişkin olarak, her ne kadar suça konu faturaların temin edilememesi nedeniyle yasal unsurları taşıyıp taşımadıkları ve faturaların sanık tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilemediğinden bahisle beraat hükümleri kurulmuş ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının karara bağlandığının ve sanığın 2011 takvim yılında düzenlenen faturalar yönünden herhangi bir imza inkarında bulunmadığının anlaşılması karşısında; Dairemizin 16.10.2017 tarihli 2017/303 Esas ve 2017/6680 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın kullandığı faturaları düzenleyen şirketlerin/mükelleflerin tamamı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporları dosyaya getirtilip, bu şirket yetkilileri/mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı araştırıldıktan ve Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/768 Esas ve 2017/8 Karar sayılı dosyasının aslı ya da onaylı sureti dosyaya eklendikten sonra, yargılamaya devamla tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında beraat hükümleri kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 18.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.