Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2020/434 · K. 2020/2423
9. Ceza Dairesi 2020/434 E. , 2020/2423 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Görevi kötüye kullanma Hüküm : Sanık ... hakkında mahkumiyet, sanıklar ... ve ... hakkında beraat Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde görülmemiş olduğundan, katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Katılan ...'nun 2011 yılı Ortaöğretim Kurumlarına geçiş sınav sonucuna göre ...Teknik ve Endüstri Meslek Lisesinin Anadolu Lisesi kısmına giriş hakkını 4. sıradan asil olarak kazandığı, 01.08.2011-05.08.2011 tarihleri arasında kesin kayıt işlemlerinin yapılması gerektiği, buna ilişkin 02.08.2011 tarihinde katılan ...'nun okula giderek kayıt ve kabul işlemlerini yapmakla görevli sanık ... ile görüştüğü, sanık ...'ın katılan ...'nun ibraz ettiği sınav sonuç belgesi ve diğer belgeleri yeterince incelemeksizin herhangi bir belge dahi vermeksizin bilgisayardan işlem yapmış gibi gözükerek ön kayıt işleminin yapıldığı, kesin kayıt işlemi için geldiklerinde belgelerini getirmelerini söyleyerek katılana iade ettiği, Anadolu Lisesi kısmına kayıt işlemlerinin yapıldığını düşünen katılanın okuldan ayrıldığı, bir hafta kadar sonra kayıt işleminin yapılmamış olduğunu internet ortamından öğrenip tekrar okula giderek sanık ... ile görüşmesinde, sanığın kayıt işleminin Eylül ayında yapılacağını belirterek katılanı okuldan gönderdiği, bu zaman zarfında katılan ...'nun Anadolu Lisesi kısmına kayıt hakkını belirlenen takvime göre kaybettiğinin anlaşılması karşısında; her ne kadar suç tarihinde sadece Meslek Lisesi kayıt işlemleri ile görevli olsa da, iş bölümüne ait görevleri arasında e kayıt ortamında kayıt ve kabul işlemlerini usulüne uygun yapmakla görevli olan sanık ...'ın katılan ...'na süresinde müracaatına rağmen kesin kayıt işleminin yapılması konusunda bilgi sahibi olmayan katılan ve yakınlarını görevin gereklerini yerine getirmekte gerekli dikkat ve özeni göstermemek suretiyle, kazandığı birimin kayıtlarının yapılacağı bölüme gerektiği şekilde yönlendirmemek ve bilgilendirmemek suretiyle kayıt hakkını kaybetmesine ve mağduriyetine neden olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 257/2 maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği halde, aynı maddenin 257/1 maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi, Kabule göre de; a)Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı, b)Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması, c)06.09.2013 tarihli duruşmanın bir kısmında kâtip ...'nın görev yaptığının anlaşılmasına rağmen bütün tutanakların önceki imzalara kıyasla kâtip Ümmü Barcın tarafından imzalanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 219. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.