Yargıtay 13. Ceza Dairesi · E. 2020/4422 · K. 2020/8864

(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4422 E.  ,  2020/8864 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi KATILAN SANIKLAR : ..., ... SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanı ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 500 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince katılan sanık ...'un temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Dosya kapsamına göre, haklı bir nedene dayanarak katılan sanık Yağmurun saldırısını defetmek amacıyla basit tıbbı müdahale ile giderilir şekilde yaralayan sanığın eyleminin hukuka uygunluk nedenine dayanması karşısında, CMK'nın 223/2. maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'un temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendindeki “... 5237 sayılı TCK'nın 25/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/3-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin çıkarılarak ./. yerine, "... sanığın eyleminin hukuka uygunluk nedenine dayanması nedeniyle CMK'nın 223/2.d maddesi gereğince sanığın beraatine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, III-Sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarında kurulan hükümlerin incelenmesinde; Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, aynı yasanın 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçları yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek yeni düzenleme karşısında sanığa atılı suçlar yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla; 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, atılı suçlar yönünden 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.