Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2020/449 · K. 2020/3560

10. Hukuk Dairesi         2020/449 E.  ,  2020/3560 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi No : 2018/594-2019/376 Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. İş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir nedeniyle uğranılan kurum zararının davalıdan tahsili istemine ilişkin olan davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Kusur raporlarının 506 sayılı Yasa'nın 26., 4857 sayılı Yasa'nın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasa'nın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır. Somut olayda; davalıya ait kireç taşı oçağında kütle halindeki kaya üzerinde açılmış patlatma deliğine sönmemiş kireç dökmek suretiyle patlatma yapıldığı sırada, oluşan reaksiyon basıncı nedeniyle püsküren kireçli suyun sigortalının gözüne isabet etmesi şeklinde gelişen iş kazasında; Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda; işverenin %70, sigortalıya %30 oranında kusurlu olduğu kusur raporuna göre, Asıl ve birleşen Malatya 2. İş Mahkemesi'nin 2017/370 E. sayılı dosyası ile açılan davalırın kabulüne birleşen Malatya 1. İş Mahkemesi'nin 2019/151 E. sayılı dosyasının ise zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilerek hüküm tesis edilmiştir. Mahkemece verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. İkinci birleşen Malatya 1. İş Mahkemesi'nin 2019/151 E. sayılı dava yönünden verilen zamanaşımı yönünden yapılan değerlendirme hatalıdır. Ilk onay tarihi gözetilerek ek dava tarihi de nazara alınmak suretiyle zamanaşımı irdelenmelidir. Yine, davacı tarafından Asıl dava ile Birleşen Malatya 2. İş Mahkemesi'nin 2017/370 E. sayılı dosyasındaki ve birleşen Malatya 1. İş Mahkemesi'nin 2019/151 E. sayılı dosyasındaki talep miktarı toplam 31.624,95 TL olmasına rağmen redde konu ek davada talep edilen tutar yerine diğer ek dava tutar mahsup edilerek noksan rücu alacağına hükmedilmesi isabetsizdir. Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davacı Kurum ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.