Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/4548 · K. 2023/500

12. Ceza Dairesi         2020/4548 E.  ,  2023/500 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılanlar ..., ... ve ...'in hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli, 2015/215 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.09.2020 tarihli ve 2016/132368 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan ... vekili temyiz isteminde kararın, genel usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür. 2.Katılanlar ... ve ... vekili temyiz isteminde temyiz etme iradesini ortaya koymuştur. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Yerel Mahkemenin Kabulü; 1.Mahkemece, yaklaşık 200 promil alkollü sürücü ...'in idaresindeki otomobille, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, virajlı, orta refüjle bölünmüş asfalt kaplama karayolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek, önce gidiş yönüne göre solda bulunan orta refüj bordür taşına çarpmasının ardından, refüjün üstünden atlayarak karşı şeritte seyreden sanığın idaresindeki kamyonun sol ön teker ve çamurluk kısımlarına çarpması şeklinde gerçekleştiği kabul edilen ve otomobil sürücüsü ... ve araçtaki yolcu ...'ın ölümüyle sonuçlanan olayda, sanığın mevcut şartlarda alabileceği önlem ve kazaya etken kural ihlalinin olmadığı gözetilerek kusuru olmadığından bahisle hakkında beraat kararı verilmiştir. 2.Sanık aşamalardaki beyanında olayın meydana gelmesinde etken davranışının bulunmadığını ileri sürmektedir. 3.Olay günü Jandarma görevlileri tarafından hazırlanan olay yeri inceleme raporu ile polis memurları tarafından düzenlenen kaza tespit tutanağı dosyada bulunmaktadır. 4.23.05.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında, kaza sonucu ölenler ... ve ...'ın her ikisi hakkında, ''... Kişinin ölümünün trafik kazası ile husulü mümkün künt kafa genel vücut travmasına bağlı kafatası, boyun omurları, seri halinde kaburga ve etraf kemik kırıkları ile karakterli beyin zarları kanaması, beyin doku harabiyeti, iç organ harabiyeti ve iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğu ...'' Denilmektedir. 5.Dosyada mevcut Yerel Mahkemece aldırılan 29.06.2015 tarihli ... Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ... Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığınca sunulan raporda ve keşif üzerine trafik polis memuru bilirkişi tarafından tanzim edilen 27.11.2015 tarihli raporlarda sanığa kusur atfedilmemiştir. IV. GEREKÇE Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır. Bilirkişi raporları, taraf anlatımları gözetildiğinde Mahkemece, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz istemi yerinde bulunmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/215 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararında katılanlar ... ve ... vekili ile katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.