Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2020/4762 · K. 2021/60
9. Ceza Dairesi 2020/4762 E. , 2021/60 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Görevi Kötüye Kullanma Hüküm : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: ... Turizm Otelcilik ve Uygulama Otelin müdür yardımcısı olarak görev yapan ...'in, ...'ün talebi üzerine uygulama otelinin 109 sayılı odasını kendi adına rezerve edip ... tarafından gayri meşru amaçları doğrultusunda ücretsiz olarak kullanılmasını sağlayarak kamunun zararına sebebiyet verdiği ve ...'e haksız menfaat sağladığı gerekçesi ile görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda; oda rezervasyonu sonrasında otelden çıkış yapılıncaya kadar ödeme yapılabilecek olması, ... ve odada birlikte kaldığı ... ...'ten ücret alınmayacağı yönünde sanığın talimatı olduğuna dair bir beyan da bulunmaması karşısında, TCK'nın 257/1. maddesindeki objektif cezalandırma şartlarından olan kişilere haksız menfaat sağlama ya da "kamu zararına sebebiyet verme" şartlarının oluşmadığı gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu söz konusu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de; Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a maddesi olarak belirtilmesi gerekirken aynı Kanun'un 51. Maddesinin belirtilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra başlamak üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddelesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.