Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2020/4779 · K. 2020/10586

2. Ceza Dairesi         2020/4779 E.  ,  2020/10586 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Müştekinin soruşturma aşamasındaki 22/03/2011 tarihli beyanında "21/03/2011 günü saat 18.00 sıralarında ikametinden çıkarak babasının yanına gittiğini, 22/03/2011 günü saat 09.10'da ikametine gittiğinde hırsızlık yapıldığını gördüğünü" söylediği, sanığın atılı suçları kabul etmediği, müştekinin beyanı dışında suçun işlendiği saate ilişkin dosyada bir tespit bulunmadığı, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 19.22’de, gündüz vaktinin ise 05.00’da başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği, sanığın lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4. maddeleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.