Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2020/4920 · K. 2021/9131

1. Ceza Dairesi         2020/4920 E.  ,  2021/9131 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi TÜRK MİLLETİ ADINA Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11/03/2020 gün ve 2020/128 Esas, 2020/588 Karar sayılı kararına karşı, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla; Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede; Sanık ile katılan arasında, katılanın olaydan yaklaşık bir ay önce (20/07/2017 tarihinde) sanığın öz kızına cinsel saldırı eyleminde bulunması nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü katılan cenaze namazı kılmakta iken sanığın, katılanın arkasından gelerek bıçakla sol omuz ve sırtının ortasından iki kez bıçakladığı, bu bıçak darbelerinin birinin öldürücü nitelikte olmasına karşın hayati önemi daha düşük olan omuz bölgesindeki yaranın öldürücü olmaması, katılanın olay yerinden kaçtığı sırada sanığın katılanı takip ettiği, sanığın mağdura sarılarak veya yere düşürerek peşpeşe öldürücü darbeler yapma imkanı bulunduğu halde tek öldürücü darbeden sonra bıçak hamlelerinin şiddetini azaltması hususları birlikte değerlendirildiğinde, kastının kasten yaralama suçuna yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Katılan vekilinin, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, tahrik nedeni ile indirim yapılmaması gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair sebeplere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1) Resmi nüfus kaydına göre 04.05.1945 doğumlu olan ve suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 51/1-2. cümle gereği erteleme kurumunun uygulanabilirliğinin üst sınırının “3 yıl hapis cezası” olduğu ve güncel adli sicil kaydına göre sanığın ertelemeye engel herhangi bir mahkumiyetinin bulunmadığı dikkate alınarak, TCK'nin 51/1. maddesinde öngörülen diğer şartların da denetime imkan verecek şekilde tartışılarak erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması, Kabule ve uygulamaya göre de; 2) Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibaresi yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz istemlerinin kabulü ile Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2020 gün ve 2020/128 Esas, 2020/588 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, Dosyanın, 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.