Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/5009 · K. 2023/3894

12. Ceza Dairesi         2020/5009 E.  ,  2023/3894 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/5 E., 2016/276 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli 2016/5 Esas, 2016/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 16.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.09.2020 tarih 2016/256066 sayılı düzeltilmek suretiyle onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın tali kusurlu olmasına rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza verildiği, kusur durumuna itiraz edildiği, soruşturma aşamasında sanığın 9 ay süreyle ehliyetine geçici olarak el konulmasına karar verilmiş olması nedeniyle yeteri kadar geri alındığından sanık hakkında hükümle birlikte ehliyetinin yeniden geri alınmasına ilişkin kararın hatalı olduğuna ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz isteminin sanığın asli kusurlu olduğu halde alt sınırdan ceza verilmiş olmasının hatalı olduğu, sanık hakkında verilen hapis cezasının süresi itibariyle adli para cezasına çevrilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.22.07.2015 günü saat 05:50 sıralarında sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı ticari taksiyle .. Sokak üzerinden Acıbadem istikametine seyrederken ... köprü altına geldiğinde, aynı köprü altında park halinde bulunan 34 DC 3952 plakalı çekiciye bağlı dorseye arkadan çarpması neticesinde ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir. 2. Kaza tespit tutanağı ile ticari ... sürücüsünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca; kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak kuralını ihlal ettiği, sanığın 2918 sayılı Kanunun 62 nci maddesi uyarınca; yerleşim birimleri içindeki karayolunda, bir trafik işaretiyle izin verilmedikçe ve yükleme, boşaltma, indirme, bindirme, arızalanma gibi zorunlu nedenler dışında kamyon, otobüs ve bunların katarları, lastik tekerlekli traktörler ile her türlü iş makinelerinin park edilmesi yasaktır kuralını ihlal ettiği tespit edilmiştir. 3. Soruşturma aşamasında alınan trafik bilirkişi raporuna göre ticari ... sürücüsü 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 84 üncü maddesinin d bendi uyarınca arkadan çarpma kuralını ihlal ederek asli kusurlu olduğu, sanığın 2918 sayılı kanunun 62 nci maddesinin ihlal ederek tali kusurlu olduğu tespit edilmiştir. 4. Yapılan otopsi raporunda; kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı kot kırıklarıyla birlikte iç organ ve büyük damar yırtılmasından gelişen iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğu tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE 1.Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanık tali kusurlu olup, ölen kişi sayısı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim uygulanma gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılarak sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmeyerek hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 gün yerine 810 gün olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli 2016/5 Esas, 2016/276 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan (5) numaralı bendinde yer alan "810 gün" ibaresinin "910 gün" olarak, (6) numaralı bendinde yer alan "16.200 TL" nin "18.200 TL" olarak değiştirilmesi, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.