Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2020/5446 · K. 2021/1057
11. Hukuk Dairesi 2020/5446 E. , 2021/1057 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11.09.2017 tarih ve 2015/483 E- 2017/544 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.12.2017 tarih ve 2017/1177 E- 2017/936 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 12.02.2020 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi temlik alan davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, dava dışı Mehmet Sezen ile imzalanan genel kredi sözleşmesinin davalılar tarafından müteselsil kefil sıfatıyla imzalandığını kullanılan kredi borcu ödenmediği için 15.576,03 TL'nin davalılardan tahsili için icra takibi başlatıldığı icra takibinin davalıların itirazı üzerine durduğunu belirterek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, davalı ... yönünden reddine verilmiştir. Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; taraf vekillerinin istinaf isteklerinin esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.02.2020 tarihli ek kararda, dava değerinin, 2017 yılı kesinlik sınırı olan 41.530,00 TL’yi aşmadığı, temyiz istemine konu kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden temlik alan davacıdan alınmasına, 10.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.