Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2020/5462 · K. 2021/1563

11. Hukuk Dairesi         2020/5462 E.  ,  2021/1563 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Gebze Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.04.2016 tarih ve 2015/363-2016/248 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davacıya ait... plakalı arızalı aracın komple bakımının yapılması için 16.11.2012 tarihinde davalı şirkete götürüldüğünü, yapılan tamiratta ayıplı malzeme kullanılması ve kusurlu işçilik sebebiyle bir süre sonra araçta yeni hasarlar meydana geldiğini, davalıya araç götürüldüğünde davalının ayıplı malzeme kullanılması ve kusurlu işçiliğin kabul edilmediğini, bunun üzerine İstanbul Anadolu 19.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/74.D.iş dosyasında tespit yaptırıldığını, düzenlenen bilirkişi raporuna istinaden 9.375.94.- TL alacağın tahsili için davalı hakkında başlatılan icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili,... plakalı aracın 17.10.2012 tarihinde hareret şikayetiyle servise getirildiğini, yapılan incelemede kompresyon basıncını motor suyuna verdiğini tespit ettiklerini, müşterinin onayı alındıktan sonra motorun açıldığını, yapılan kontrol ve ölçümlerde tespit edilen arızlar nedeniyle müşteri onayı alınarak motor revisyonu yapıldığını, baskı-balatanın ve yağ pompasının değişmesi konusunda mutabık kalındığını, motor revisyon işlemleri tamamlanarak gerekli işlemler yapılarak aracın sorunsuz olarak teslim edildiğini, bunun karşılığında 10.593,23 TL + KDV ödeme aldıklarını, servislerinde işlem yapıldığı sırada aracın 210.354 km de olduğunu, başka bir serviste yapılan kontrolde aracın km'sinin 257.247 km olduğunu anlaşıldığını, arada 47.000 km fark olduğunu, Ford Otosan garanti ve bakım şartnamelerine göre aracın 10.000 km de bir periyodik bakıma girmesi gerektiğini, kendilerinde yapılan işlemden sonra herhangi bir serviste aracın kaydının olmadığını, araçtaki sorunun iddia edilenin aksine bakımının zamanında ve standartlarına uygun speklerde yağ değişimi yapılmamasından, EN 590 standartlarına uygun yakıt kullanılmamasından, aracın ağır şartlarda ağır yük altında kullanmaktan ve seyir halinde uygun viteste kullanılmamasından veya uygun bakım yedek parçası kullanılmamasından kaynaklandığını, kendilerinin kusurlarının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının Ford Transit marka,... plakalı kamyonetini, 17.10.2012-16.11.2012 tarihinde davalı şirkete tamir ettirdiği, aracın çalışır vaziyette davacıya teslim edildiği, aracın daha sonra arızalandığı, arıza tarihinin dosyadaki tüm delillerden net olarak tespit edilememekle en erken 05.09.2013 tarihinde aracın arızalı olduğunun tespit edildiği, davalı tarafça ilk arızadan sonra yaklaşık 11 ay araç kullanıldıktan sonra araçta arıza meydana geldiği,davalı tarafından gerçekleştirilen bakım ve onarım sonrasında kullanılan malzemenin orjinal olmadığına dair yeterli belgenin ve delilin mevcut olmadığı, bilirkişi raporuna göre yapılan onarımda işçilik hatası olması halinde daha erken arızalanmanın gerektiği halde onarım sonrasında kullanım süresi ve yapılan km göz önüne alındığında işçilik hatası olmasının düşük ihtimal olduğu, davacı tarafın bakım ve onarım sonrasında yetkili servis kontrolüne girip yağ ve diğer bakımlarını gerçekleştirdiğini ispatlayamadığı, davacının aracında oluşan hasara davalının sebebiyet verdiğinin ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 30,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.02.2021 tarihinden oybirliğiyle karar verildi.