Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/5508 · K. 2023/3847

12. Ceza Dairesi         2020/5508 E.  ,  2023/3847 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/648 E., 2016/175 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İskenderun 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17/03/2016 tarihli ve 2015/648 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 52 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 14.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesini bir yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06/10/2020 tarihli ve 2016/265037 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sepepleri; 1-Meydana gelen netice bakımından kusuru olmamasına rağmen eksik inceleme ile hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 2-Diğer temyiz sebeplerine, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Yerel Mahkemenin Kabulü; İdaresindeki araçla gece saat 23:15 sıralarında Primemall AVM'den Belen istikametine doğru tahminen 93 km civarında bir hızla seyretmekte olan sanığın Gelişim Hastanesi kavşağından önceki 88. metreye geldiği sırada,sağdaki Memo restauranttan çıkıp ileride bulunan kavşaktaki yaya geçidi yerine 10,5 metre genişliğindeki olay mahalli yolun karşısına yürümekte olan mağdura,17 metre fren izi yapmak suretiyle çarpıp 40 metre ileride durabildiği,sanığın toplanan kalabalığın kendisine zarar vereceği endişesiyle de olsa yardım etmeksizin olay yerini terketmesini müteakip mağdurun kaldırıldığı hastanede vefaat ettiği anlaşılmıştır. 2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, hızının 70 km civarı olduğunu, kaza noktasına 10 metre kala yayaları gördüğünü korna ve sellektör yaptığını ancak ölenin yola atladığını, frene basmasına rağmen kazaya engel olamadığını, kusurunun bulunmadığını beyan etmiştir. 3.Katılan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmekle hakkında katılma kararı verilmiştir. 4.Kaza tespit tutanağında gün durumunun gece, açık hava kuru zemin olduğu, hız sınırının 80km olduğu ve sanık sürcünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun(2918 sayılı Kanun) 52/1-b maddesinde düzenlenen araçların hızlarını aracın teknik özelliği ile görüş, hava, yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uyarlamamak maddesini ihlal ettiği belirtilmiştir. 5.Soruşturma aşamasına ait, dosyanın tevdi üzerine düzenlenen 22/06/2015 tarihli tek bilirkişi raporunda, kovuşturma aşamasında yapılan keşif üzerine düzenlenen 24/11/2015 tarihli tek bilirkişi raporunda ve kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 07/01/2016 tarihli heyet raporunda, "sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile gece vakti, meskun mahalde, bölünmüş yolu takiben seyredip, aydınlatmanın olduğu olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermemiş, hızını ve sürüşünü mahal şartlarına göre ayarlamamış, bu haliyle, sağından yola giren ve yolun büyük bir kısmını geçmiş olan yayaya tedbirde gecikerek frenli vaziyette çarpması sonucu meydana gelen olayda, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketi ile K.T.K.'nun 52/b Maddesi gereğince tali kusurludur." ve yaya için "... yolun karşısına geçmek için olay mahallinin 88 m ilerisinde ışıklı kavşak girişinde bulunan yaya geçidini kullanmaya özen göstermeyip, gece vakti, üzerinde bulunan koyu renk elbise ile kendi can güvenliğini tehlikeye atacak tarzda, gelen aracın hız ve mesafesini dikkate almadan, kontrolsüzce yola girip, ilk geçiş hakkını bırakmadığı sanığın kullandığı otomobilin sadmesine maruz kaldığı olayda, dikkatsiz, tedbirsiz, kurallara aykırı hareketi ile K.T.Y.'nin 138/b Maddesi gereğince asli kusurludur." denmiştir. 6.Ölen şahsın kesin ölüm sebebini belirleyen, İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13/06/2015 tarihli ölü muayene tutanağında, kişinin ölümünün trafik kazası sonucu oluşan multiple travma ve boyun kırığı sonucu meydana geldiği belirtilmiştir. 7.Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir. IV. GEREKÇE Olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobili ile meskun mahal içerisinde, azami hız sınırının 80km/saat olduğu, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunduğu cadde üzerinde gece vakti seyri esnasında kaza mahalline geldiğinde sol şerit üzerinde istikametine göre yolun sağından soluna doğru karşıdan karşıya geçmek üzere kaplamada bulunan yaya ...'a çarpması sonucu sanığın tali kusuru ile yayanın ölümüne sebebiyet verdiği olayda, A.Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin ihtaratı yerine infazı kısıtlar biçimde "kamuya yararlı bir işte çalıştırılacağı" ibaresine yer verilerek 5237 sayılı Kanun'un 52/4 maddesine muhalefet edilmesi, B.I-Sanık müdafiinin meydana gelen netice bakımından kusuru olmamasına rağmen eksik inceleme ile hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden, Olay ve olgular kısmında yer verilen, oluşa uygun bulunan kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporları doğrultusunda tali kusurlu bulunan sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 52 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 14.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesini bir yıl süre ile geri alınmasına karar verilmisine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun bulunmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.II- Diğer temyiz sebepleri yönünden, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünün A numaralı maddesinde açıklanan nedenle İskenderun 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17/03/2016 tarihli ve 2015/648 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararına yönelik olarak hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (5) numaralı paragrafı hükümden çıkartılarak yerine " "sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin ihtarına (ihtar edildi)" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde karar verildi.