Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2020/5562 · K. 2021/3237

11. Ceza Dairesi         2020/5562 E.  ,  2021/3237 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında açıklandığı ve Dairemizin benzer birçok kararında vurgulandığı üzere; belgelerde sahtecilik suçlarında kast, zarar vermek bilinci ve iradesi olarak kabul edilmelidir. Mağdurun önceden verdiği rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan fail de mağdura zarar vermek bilinci bulunmayacağından kastın varlığı ileri sürülemez. Ancak doğal olarak, rıza üzerine başkasının imzasını taklit eden failin, mağdura herhangi bir zarar vermeyeceği kanısı ile hareket ettiği sabit olmalıdır. Mağdurun rızasının kastı ortadan kaldırabilmesi için fiilin işlenmesinden önce açıklanması zorunludur. Mağdurun rızası açık olabileceği gibi zımni de olabilir. Özellikle iki kişi arasındaki ilişkiler, böyle bir rızanın varlığını ciddi olarak kabule elverişli olduğu takdirde, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığı kabul olunamaz. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın ciranta ... İleri’ye olan borcu nedeniyle keşide etmiş olduğu çeki babası ... ...’un bilgi ve rızası dışında ciro etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, sanığın savunmasında, suç kastının olmadığını, Burak Tabildot isimli işyerinin sahibi olduğunu, kendi çek hesabı olduğunu, ... İleri isimli şahsa ticari ilişki nedeniyle çeşitli zamanlarda birden çok çek keşide ettiğini, bu çeki keşide ettikten sonra ... İleri isimli şahsın teminat olarak babasının da ciro etmesini istemesi üzerine babası ...’in bilgisi ve rızası ile suça konu çekte babasını lehtar olarak gösterip ciroladığını, o dönemde bu şekilde birden çok işlem yaptığını, bir çoğunun borcunu ödediğini ancak suça konu çekin bedelini ödeyemediğini, babasının doğrudan ciro imzasını gördüğü için imzanın kendisine ait olmadığını söylediğini, olayın üzerinden zaman geçtiği için hatırlamamış olabileceğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sanığın babası ...ile ... İleri isimli şahısların duruşmaya çağrılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri, tanık ...’tan suça konu fiilin işlenmesinden önce rızasının bulunup bulunmadığı, ... İleri’den ise sanıktan daha öncesinde de benzer şekilde çek alıp almadığı hususlarının sorulması, sanığın bu şekilde başka şahıslara da çek keşide edip etmediği ve herhangi bir ödeme yapıp yapmadığının araştırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.