Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2020/5591 · K. 2021/1999

11. Ceza Dairesi         2020/5591 E.  ,  2021/1999 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet UYAP üzerinden yapılan incelemede, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 19/12/2012 tarih ve 2012/5937 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın aynı mükellefiyetine ilişkin olarak “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, Aydın 1. Asliye Mahkemesinin 19/07/2017 tarihli 2012/1563 Esas ve 2017/1174 Karar sayılı kararı ile; sanığın yetkilisi olduğu şirketin, ... Elektrik Şirketinden 2009 yılının Temmuz ayında üç adet fatura karşılığı KDV dahil toplam 23.996,48 TL tutarında, Pelitsan Elektrik Ltd. Şti.’den 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında 26 adet fatura karşılığı KDV dahil toplam 207.403,85 TL tutarında, ...'dan 2009 yılı Nisan ve Mayıs aylarında 20 adet fatura karşılığı KDV dahil toplam 155.198,69 TL tutarında ve ...'dan 2009 yılı Nisan ayında 18 adet fatura karşılığı KDV dahil toplam 141.989,20 TL tutarında fatura aldığı belirtilerek, sanığın “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 26/03/2018 tarihli 2017/2057 Esas ve 2018/372 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle hükmün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; belirtilen dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine konulmasından sonra, sanığın aynı takvim yılında farklı mükelleflerden temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç kapsamında kalacağı ve zincirleme suça dahil olan bir suçtan dolayı bu durum dikkate alınmadan mahkûmiyet hükmü verilmiş ve kesinleşmiş ise, ikinci suçla ilgili olarak, TCK’nin 43. maddesinin uygulanması suretiyle yeni bir hüküm kurulup, kesinleşen hükümdeki sonuç cezanın mahsubu suretiyle sanığa ek ceza verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.