Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2020/57 · K. 2020/9612

15. Ceza Dairesi         2020/57 E.  ,  2020/9612 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 43, 62/1, 52, 52/4, 51, 53/1-2-3, 54/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet Sanık hakkında 18/02/2010 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, 26/02/2010 tarihinde kararın kesinleştiği, sanığın denetim süresinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle ilgili hükmün açıklandığı, sanık tarafından bu hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizin 18/10/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak müşteki/mağdur taraf olmadığı için uzlaşma işlemlerinin yapılamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Kolluğa gelen ihbar sonucunda sanığın değişik marka ve miktarda ucuz deterjanlar ile diğer kimyasal maddeleri ünlü markaların ambalajlarına doldurarak, pres makinesiyle ambalajları kapatarak adları ve adresleri tespit edilemeyen birden çok sayıdaki bakkallara sattığı böylece dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmışsa da 5237 sayılı TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun zarar suçlarından olduğu, işbu suçun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlamasının gerektiği; somut olayda ise dosyada müşteki/mağdur tarafın tespit edilemediği, sanığın iş yeri sahibi olduğu anlaşılan dükkanda davaya konu deterjanların arama–el koyma kararıyla kolluk marifetiyle bulunmasının hazırlık hareketi boyutunda kaldığı, sanığın sırf ikrarının dolandırıcılık suçu yönünden sübut oluşturmayacağı anlaşıldığından, suçun yasal unsurları oluşmadığı dikkate alınarak; sanığın, 5271 sayılı CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.