Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2020/570 · K. 2020/4040
4. Hukuk Dairesi 2020/570 E. , 2020/4040 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...-... Su Ürünleri Üretim ve Pazarlama Ltd. Şti. aleyhine 22/01/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/05/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, kurum zararı sebebiyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...-... Su Ürünleri Üretim ve Pazarlama Limited Şirketi(devralan ... Deniz Ürünleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi) ile deniz alanının kullanılmak suretiyle balık yetiştiriciliği hususunda sözleşme yapıldığını, davalı şirketin sözleşmede belirtilen kullanım alanlarını aşarak üretim faaliyeti yaptığının tespit edildiğini, haksız olarak fazladan kullanılan yerin bedelinin davalı şirketten istenmesine karşın ödemenin yapılmadığını belirterek haksız kullanım sebebiyle oluşan zararının tazminini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK’nın 297. maddesinin 2. fıkrasında, “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenleme yer almaktadır.Dosyanın incelenmesinde; davacının, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, vadesinde ödenmeyen kira bedelinden kaynaklanan 55,00 TL gecikme zammı ile 7.796,52 TL haksız fazla kullanım bedeli olmak üzere toplam 7.851,77 TL alacak talebinde bulunduğu, yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 17/08/2012 tarihli bilirkişi raporunda; yukarıda talep edilen alacak miktarlarına 6183 sayılı Kanunun 51. maddesi uyarınca işletilecek gecikme zammı hesaplanmış ve 35.195,58 TL toplam gecikme zammı belirlenmiştir. Davacı vekili, 24/12/2013 havale tarihli dilekçesi ile; fazla kullanım alan miktarının daha fazla olduğunu belirterek dava değerini 10.441,52 TL’ye artırdıklarını bildirmiştir. Mahkemece, dava dilekçesinde belirtilen alacak miktarına işletilebilecek gecikme zammı olarak bilirkişilerce hesaplanan 35.195,58 TL ile ıslah dilekçesi ile arttırılan miktar (2.590,00 TL) hüküm altına alınmış, dava dilekçesinde belirtilen (7.851,77 TL) asıl alacak yönünden ise hüküm kurulmamıştır. Şu halde, mahkemece, dava dilekçesinde talep edilen 7.851,77 TL asıl alacak yönünden hüküm tesis edilmeksizin, asıl alacağın fer’isi niteliğindeki dava tarihine kadar işlemiş olan gecikme zammı ile ıslah ile artırılan 2.590,00 TL asıl alacak kalemi dikkate alınarak hüküm tesis edilmiş olması yukarıdaki yasal düzenleme dikkate alındığında doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, (1) nolu bentte gösterilen sebeplerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine 19/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.